VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa
veritamed
veritamed
veritamed
VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa
VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa
VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa
VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa
  • Nasi specjaliści

    Doświadczeni lekarze
    są do Państwa dyspozycji.
    Wysoka jakość usług
    jest dla nas priorytetem.

  • Umów się na wizytę

    Grafiki wszystkich naszych lekarzy
    są dostępne 24/24.
    Kliknij w wolny
    termin i umów się na wizytę.

  • Badania

    Oferujemy szeroki wybór
    badań laboratoryjnych.
    Dostępne są one również
    bez skierowania od lekarza.

  • Zabiegi

    Zabiegi medyczne wykonywane
    są przy użyciu specjalistycznego
    sprzętu wraz z doświadczonym
    personelem medycznym.

Co to jest hymenotomia?

Zadaliśmy kilka pytań lekarzowi ginekologowi, aby lepiej naświetlić temat zabiegu nacięcia błony dziewiczej. Na nasze pytania odpowiedziała Ginekolog lek. Elżbieta Fajfrowska-Al Ali

Czym jest błona dziewicza? 

Błona dziewicza, z greckiego hymen jest cienkim fałdem śluzówki znajdującym się na granicy przedsionka pochwy oraz pochwy właściwej. Jego podstawą jest pierścień włóknisty. 

Kiedy powstaje błona dziewicza?

Błona dziewicza powstaje w 5-tym miesiącu życia płodowego i na samym początku szczelnie zakrywa wejście do pochwy. Potem jednak wykształca się z niej otwór (rzadziej – grupa otworów), który powiększa się w okresie dojrzewania.

Jak wygląda błona dziewicza?

Błona dziewicza ma nacięcia, fałdy i szczeliny, nawet w stanie dziewiczym. Jest elastyczna i ma różną grubość. Niektóre błony dziewicze są cienkie, a niektóre grubsze niż inne.  

Czy błona dziewicza spełnia jakąś funkcję w organizmie?

Błona dziewicza nie spełnia bliżej określonej funkcji anatomicznej, ale stanowi podstawę kulturowego rozpoznania tzw. dziewictwa.

W niektórych kulturach i religiach waloryzuje się ją dodatnio, utożsamia z czystością i postuluje zachowanie jej do zawarcia małżeństwa. Fakt nienaruszenia ciągłości tego szczątkowego narządu jest istotny i pożądany.

Jak przebiega proces defloracji?

Defloracja jest pozbawieniem błony dziewiczej za pomocą penetracji. Podczas penetracji błona dziewicza powinna zostać rozerwana. Jednak dość często błona dziewicza rozciąga się i pozostaje nietknięta. Powodem jest zbyt duża elastyczność błony dziewiczej.

Niejednokrotnie, z powodu zbytniej grubości stanowić może przeszkodę w penetracji podczas inicjacji seksualnej, co łączy się z bolesnością, dyskomfortem i krwawieniem.

Czy jest sposób aby temu zapobiec i sprawić aby proces defloracji odbył się bez dyskomfortu?

Tak, oczywiście. Należy udać się wtedy do lekarza ginekologa, który wykona zabieg nacięcia błony dziewiczej tzw. hymentonomii.

Jakie są wskazania do przeprowadzenia zabiegu nacięcia błony dziewiczej? 

Zdarzają się przypadki zarośnięcia błony dziewiczej o miesiączkujących już nastolatek u których krew miesiączkowa nie może wydostać się z pochwy, lub u dziewczynek przed pokwitaniem. 

Nacięcie błony dziewiczej należy rozważyć również wtedy, gdy jest ona na tyle twarda, że uniemożliwia współżycie płciowe. 

Niekiedy kobiety decydują się na zabieg hymenotomii w obawie przed bólem i krwawieniem związanym z pierwszym stosunkiem.

Wskazaniem do wykonania hymenotomii są wszelkie nieprawidłowości błony dziewiczej. 

Jaki jest przebieg zabiegu nacięcia błony dziewiczej hymenotomii?

Przed zabiegiem konieczna jest konsultacja z lekarzem - ginekologiem, który taki zabieg ma wykonać.

Po analizie ogólnego stanu zdrowia oraz zdrowia intymnego pacjentki lekarz przeprowadza badanie ginekologiczne z wykluczeniem stanów zapalnych w obrębie sromu i pochwy. 

Lekarz po obejrzeniu okolic intymnych zaproponuje najlepszą metodę wykonania zabiegu oraz opowie o efektach końcowych zabiegu i rekonwalescencji.

W naszej klinice zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, które jest wystarczające i stwarza komfort pracy lekarzowi jak i bezbolesny przebieg zabiegu dla pacjentki.

Do wykonania zabiegu używany jest nóż elektryczny (diatermia), który gwarantuje dobrą hemostazę (kontrolę krwawienia pola operacyjnego) i skraca czas potrzebny na zabieg.

W wyjątkowych sytuacjach potrzebny jest szew (np. gruby pierścień włóknisty stanowiący podstawę fałdu śluzowego).

Po zabiegu pacjentka wraca do domu z zaleceniem higieny rejonu po-operacyjnego, odpoczynku i ewentualnego stosowania leków przeciwbólowych.

Kontrolna wizyta ma miejsce po 7- 10 dniach, a moment właściwy dla podjęcia współżycia zależy od przebiegu gojenia się operowanego miejsca; z reguły są to 2-4 tygodnie od wykonania zabiegu.

Jakie są przeciwwskazania do zabiegu hymenotomii?

Zabiegu usunięcia błony dziewiczej nie należy wykonywać podczas miesiączki.

Przeciwskazaniem do wykonania hymenotomii są także problemy zdrowotne: cukrzyca, zaburzenia krzepnięcia krwi, nowotwory oraz infekcje w obrębie sromu i pochwy.

 

Zabieg nacięcia błony dziewiczej (hymenotomii) w VeritaMed kosztuje 800 pln.

➽ Kliknij i zapisz się na wizytę do Ginekolog lek. Elżbiety Fajfrowskiej-Al Ali  lub zapraszamy do kontaktu telefonicznego ☎️ 22 873 8008

10.jpg  

przeczytaj więcej...

Profilaktyka Rak Piersi • USG piersi 130 zł (zamiast 195 zł)

Ruszamy z akcją Różowa Wstążka 2021 czyli profilaktyka raka piersi. 

Wczesne wykrycie ratuje życie! 

Od 1985 roku październik jest Miesiącem Świadomości Raka Piersi. Ogólnoświatowym symbolem akcji jest Różowa Wstążka 

Centrum Medyczne VeritaMed po raz kolejny przyłączyło się do walki z Rakiem Piersi, aby przypomnieć kobietom o konieczności stosowania profilaktyki oraz podkreślić rolę wczesnego wykrywania tej groźnej choroby

Najlepszą metodą wczesnego wykrycia nowotworów piersi, jest systematyczne uczestnictwo w przesiewowych badaniach diagnostycznych. USG piersi jest jednym z elementów profilaktyki raka piersi, które pozwala wykryć guzki w piersiach na wczesnym etapie rozwoju. 

 

Akcja Różowa Wstążka w VeritaMed pozwala Kobietom wykonać badanie USG piersi w cenie 130 zł (zamiast 195 !)

UWAGI :

🎀 Cena 130 zł za badanie USG piersi przysługuje wszystkim Kobietom, które umówią się na badanie od 🗓 1 października do 20 listopada 2021;

🎀 Wizyta diagnostyczna musi się odbyć w terminie pomiędzy 🗓 4 października 2021 a 🗓 27 listopada 2021;

🎀 Ilość badań w specjalnej cenie jest ograniczona;

🎀 Na badanie należy przynieść wyniki poprzednich badań USG i mammografii, jeżeli były takie wykonywane;

🎀 Badanie USG piersi jest wykonywane w Centrum Medycznym VeritaMed przy ul. Długiej 27 w Warszawie.

🎀 Badanie jest nieszkodliwe dla zdrowia, nie ma przeciwwskazań do jego wykonania również w ciąży.

Zapraszamy do kontaktu telefonicznego ☎️ 22 873 80 08 lub kliknij na nazwisko poniższych lekarzy i zapisz się on-line na USG piersi z 40% rabatem

 Ginekolog lek. Przemysław Stempień, specjalista od USG piersi 

➽ Radiolog • lek. Dorota Stempień 

 

Kalendarz badań profilaktycznych.jpg

 

przeczytaj więcej...

Profilaktyka Raka Piersi • SAMOBADANIE

Bardzo ważne jest, aby kobiety jak najwcześniej wyrobiły w sobie nawyk samobadania piersi. 

Każda kobieta powinna wiedzieć w jaki sposób prawidłowo badać swoje piersi i oswoić się z myślą, że będzie to jedna z najregularniej wykonywanych czynności w jej życiu.

Należy pamiętać, że:

🔹 najlepiej jeżeli kobieta bada się tydzień po miesiączce,

🔹 nie bada się po to by wykryć guza, lecz aby upewnić się, że go nie ma,

🔹 gdy kobieta zauważy coś niepokojącego powinna jak najszybciej zgłosić się do lekarza,

🔹 nie należy wyciągać pochopnych wniosków gdyż nie każdy guzek jest rakiem, ale każdy trzeba skonsultować z lekarzem,

🔹 piersi trzeba tylko kontrolować i obserwować.

W pierwszej kolejności trzeba dokładnie obejrzeć piersi przed lustrem aby upewnić się, że nie ma na nich przebarwień przypominających skórkę pomarańczy) i innych niepokojących zmian. To samo dotyczy brodawek, czy nie są wyciągnięte i czy nie wydostaje się z nich wydzielina oraz czy nie tworzą się w ich obwódce zgrubienia.

Zmiany które kobieta może wywnioskować dzięki samodzielnemu badaniu:

Jakie są wskazania do wykonania USG piersi i na co należy zwracać uwagę .jpg

🔹 zmiany powierzchni skóry piersi np.: przebarwienia, pieprzyki, naczyniaki,

🔹 wyciek wydzieliny (cieczy) z brodawki np.: wyciek krwisty, mleczny lub bezbarwny sygnalizuję, że coś jest nie tak

🔹 nadżerkę brodawki-najczęściej występuje w postaci nie gojącej się krosty lub owrzodzenia

🔹 zmiana wielkości piersi lub ich kształt - piersi mogą zmienić swój wygląd na niesymetryczny

🔹 może być wyczuwalny guzek piersi

🔹 wciągniętą brodawkę sutkową, która jak dotąd wyglądała prawidłowo

🔹 opuchnięcie pod pachami

🔹 powiększenie bądź obrzęk wokół węzłów chłonnych

 

Jak wykonać badanie piersi w domu?

 

Technika badania dotykiem powinna polega na przeprowadzaniu przez kobietę badania dwóch piersi. W czasie samobadania należy przestrzegać takich zasad jak:  

Technika badania dotykiem .jpg

🔹 trzeba zaczynać badanie zawsze w tym samym miejscu

🔹 należy dotykać skóry piersi całą długością palców, a badać końcami palców

🔹 należy wykonywać pełne samobadanie badać piersi oraz okolicę nad- i podobojczykową i pachową

🔹 badając piersi, należy pamiętać i oceniać następujące części: brodawkę, otoczkę brodawkową i skórę.

Samobadanie metodą tzw. kolistych ruchów

Każde samobadanie piersi składa się z 3 etapów. Do jego wykonania kobieta powinna mieć: lustro, prysznic oraz łóżko. 

Pierwszy etap - przed lustrem 

Pierwszy etap - przed lustrem.jpg

Kobieta powinna unieś ręce do góry i przyjrzeć się: 

🔹 czy nie widzi jakichkolwiek zmian w kształcie lub rozmiarze obu piersi (asymetria)

🔹 czy skóra nie zmieniła koloru lub czy nie występują przebarwienia

🔹 czy nie fałduje się bądź nie jest zbyt napięta 

🔹 sprawdzić czy z brodawki nie wydziela się substancja poprzez jej ściśnięcie.

Drugi etap - pod prysznicem

Drugi etap - pod prysznicem.jpg

 Lewą rękę należy położyć z tyłu głowy zaś prawą na lewej piersi.  delikatnie przetrzymując trzema środkowymi palcami zataczać kółka wzdłuż piersi, z góry na dół i z powrotem. To samo trzeba wykonać z prawą piersią. W taki sposób sprawdza się, czy nie ma stwardnienia lub guzka.

Trzeci etap - w łóżku

Trzeci etap - w łóżku.jpg

Należy położyć poduszkę lub zwinięty koc pod lewy bark, lewą rękę trzeba włożyć pod głowę. Trzema środkowymi palcami prawej ręki zbadaj lewą pierś, podobnie jak pod prysznicem. To samo należy powtórzyć z prawą piersią. Odwrotną ręką. Wyjąć rękę spod głowy, położyć wzdłuż ciała i zbadać węzły pachowe. Następnie sprawdzić, czy nie ma powiększonych węzłów.

___

Centrum Medyczne VeritaMed we Warszawie po raz kolejny przyłączyło się do walki z Rakiem Piersi, aby przypomnieć kobietom o konieczności stosowania profilaktyki oraz podkreślić rolę wczesnego wykrywania tej groźnej choroby

Najlepszą metodą wczesnego wykrycia nowotworów piersi, jest systematyczne uczestnictwo w przesiewowych badaniach diagnostycznych. USG piersi jest jednym z elementów profilaktyki raka piersi, które pozwala wykryć guzki w piersiach na wczesnym etapie rozwoju

Akcja Różowa Wstążka w VeritaMed pozwala Kobietom wykonać badanie USG piersi w cenie 130 zł.  

Zapraszamy do kontaktu telefonicznego ☎️ 22 873 80 08 lub kliknij na nazwisko poniższych lekarzy i zapisz się on-line na USG piersi 

 Ginekolog lek. Przemysław Stempień, specjalista od USG piersi 

➽ Radiolog • lek. Dorota Stempień 

___

Kalendarz badań profilaktycznych 

USG piersi - jak często wykonywać badanie?

Kalendarz badań profilaktycznych.jpg

 

 

przeczytaj więcej...

Cukrzyca nazwana jest plagą współczesnych czasów - dlaczego?

Porozmawiajmy o cukrzycy… z Diabetolog i Specjalistą Chorób Wewnętrznych • lek. Elżbietą Sobol

Cukrzyca nazwana jest plagą współczesnych czasów - dlaczego?

Na całym świecie obserwujemy ogromy wzrost liczby pacjentów z cukrzycą - wg danych IDF1 (Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej) w 2019 roku na całym świecie chorowało 463 miliony osób a obserwacje tempa wzrostu zachorowań na cukrzycę wskazują, iż w roku 2030 to 578 milionów. I niestety, obserwując poprzednie dane, IDF nie przeszacowuje tych prognoz. Tendencja wzrostowa dotyczy wszystkich typów cukrzycy, ale największy przyrost obserwujemy wśród pacjentów z cukrzycą typu 2 - czyli tego typu cukrzycy, który odpowiada za około 90% zachorowań na świecie, często wiąże się z otyłością oraz z nieprawidłowym stylem życia. Inne typy cukrzycy to m.in: cukrzyca typu 1 wynikająca z zaburzeń układu immunologicznego, które doprowadzają do uszkodzenia komórek trzustki odpowiedzialnych za wytwarzanie insuliny, w wyniku ich uszkodzenia insulina nie jest produkowana i jedynym sposobem leczenia tej choroby jest podanie jej z zewnątrz; cukrzyce wywołane innymi schorzeniami takimi jak m.in. choroby trzustki, zaburzenia endokrynologiczne, cukrzyce spowodowane stosowaniem niektórych leków, cukrzyce będące efektem uszkodzenia genów raz cukrzyca ciążowaktóra najczęściej rozpoznawana jest między 24 a 28 tyg ciąży, zwykle  mija wraz z porodem ale może istotnie wpływać na zdrowie matki i dziecka.

Czyli przyczyn cukrzycy jest dużo?  

Tak, nie mniej jednak wszystkie doprowadzają do sytuacji, w której mamy do czynienia ze zbyt wysokim stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemią) a brakuje jej w komórkach. Komórki są głodne bo glukoza nie może dostać się do ich wnętrza. W efekcie tych zaburzeń w komórkach brakuje glukozy, czyli cząsteczki, z której wytwarzana jest energia niezbędna do życia.

Czy rozpoznanie cukrzycy jest skomplikowane?

Odpowiem przewrotnie: i tak, i nie. U części pacjentów obserwujemy szybki postęp choroby, który doprowadza do pojawienia się typowych objawów cukrzycy związanych z hiperglikemią takich jak m.in. : wzmożone pragnienie, wzmożone oddawanie moczu, niezamierzona utrata masy ciała, pogorszenie ostrości widzenia, częste infekcje dróg moczowo-płciowych. Tacy pacjenci poszukują pomocy lekarskiej i szybko wykonują badania diagnostyczne. Niestety bardzo duża liczba ludzi nie wie, że takie schorzenie występuje u nich. Dzieje się tak dlatego, że choroba rozwija się powoli i przez długi czas nie powoduje żadnych dolegliwości. Dotyczy to głównie cukrzycy typu 2.

Jak zdiagnozować cukrzycę? Jakie badania należy wykonać aby rozpoznać cukrzycę?

Podstawowym badaniem jest oznaczenie glukozy we krwi żylnej. Badanie to powinno być wykonane w wystandaryzowanym laboratorium. Prawidłowe stężenie glukozy we krwi na czczo (czyli po przewie minimum 8 godzin od ostatniego posiłku) to 70-99 mg/dl. Wartości wyższe wymagają diagnostyki. 

Jeśli pacjent ma typowe objawy hiperglikemii i w badanej próbce krwi ( niezależnie od pory dnia i pory spożycia posiłku)  stężenie glukozy wynosi 200 mg/dl lub więcej - wówczas rozpoznajemy cukrzycę. Jeśli nie ma typowych objawów lub jeśli przy współistnieniu objawów glikemia przygodna jest poniżej 200 mg/dl to wówczas cukrzycę należy rozpoznać na podstawie: 

a. 2-krotnego oznaczenia glikemii na czczo w godzinach porannych — dwa wyniki ≥ 126 mg/dl są podstawą do rozpoznania cukrzycy

lub

b. jednorazowego oznaczenia HbA1c — wartość ≥ 6,5% jest podstawą do rozpoznania cukrzycy.

A co w sytuacjach wątpliwych?

W sytuacjach wątpliwych, tzn.  takich w których wyniki nie są prawidłowe ale nie dają podstaw do rozpoznania cukrzycy kierujemy pacjenta na dodatkowe badania- m.in. doustny test tolerancji glukoz(tzw. test obciążenia glukozą), w skrócie oznaczany jako OGTT. Bardzo ważne jest przygotowanie do badania. Test powinien być przeprowadzony w godzinach porannych , na czczo, u osoby wypoczętej, po przespanej nocy i bez wcześniejszego ograniczania spożycia węglowodanów w diecie. Badanie polega na oznaczeniu glukozy na czczo we krwi żylnej, następnie pacjent wypija w ciągu 3-5 minut roztwór 75g glukozy rozpuszczonej w 250 ml wody  i po 2 godzinach pobierana jest ponownie próbka krwi . Niezwykle ważne jest to, aby pacjent  w czasie wykonywania testu pozostawał w miejscu jego wykonywania, w spoczynku. Uczulam pacjentów, aby nie robili w tzw. międzyczasie zakupów a także aby nie prowadzili emocjonujących spotkań biznesowych on-line, ponieważ takie aktywności mogą zaburzyć wynik testu. Zalecam pacjentom słuchanie spokojnej muzyki lub czytanie książki.

Czy wysokie stężenie glukozy we krwi jest niebezpieczne?

Tak. Przewlekła hiperglikemia powoduje uszkodzenie włókien nerwowych, małych i dużych naczyń krwionośnych, przyspiesza powstanie miażdżycy. Wszystko to może doprowadzić do uszkodzenia bardzo ważnych narządów takich jak serce, nerki, oczy, może przyczynić się także do powstania trudnogojących się owrzodzeń na stopach (zespołu stopy cukrzycowej). Dzieje się to stopniowo, prawie niezauważalnie. Przy obecnym pędzie życia pacjent nie zauważa pierwszych symptomów choroby niedokrwiennej serca a zaburzenia widzenia tłumaczy długotrwałą pracą przy komputerze. Jest takie powiedzenie że „ cukrzyca nie boli ale jej powikłania już tak”. Jako przestrogę przytoczę historię jednego z moich pacjentów: 46 letniego, otyłego mężczyzny, ojca dwójki dzieci, kierowcy, zatrudnionego w piekarni (wstającego o 3 rano) i budującego dom. Cukrzyca typu 2 wykryta była 3 lata temu (choć z wywiadów wynika, że mogła trwać dłużej) a otyłość od lat 20. Był świadomy powikłań choroby, ponieważ ma ojca chorego cukrzycę. W ostatnim czasie rzadko samodzielnie oznaczał glukozę, a jeśli już to oznaczone wartości utrzymywały się w granicach 160-270 mg%. I nie zaniepokoiło go to, bo twierdził, że dobrze się czuje. Wyższe stężenia glukozy tłumaczył tym, że nie miał czasu na dobre, zdrowe jedzenie, aktywność fizyczną a i czasami „ wypadły spotkania ze znajomymi”. Trafił do mnie „ przymuszony” skierowaniem od lekarza medycyny pracy. Konsultacja trwała godzinę. Uświadomiłam mu na jak duże ryzyko jest narażony i dopiero nasz wspólny wysiłek: jego jako pacjenta i mnie jako lekarza może zaowocować poprawą, że tylko z jego właściwym zaangażowaniem w leczenie choroby istnieje szansa na uniknięcie poważnych kłopotów. Był sceptycznie nastawiony, gdy mówiłam mu o konieczności zmiany pracy na taką , która pozwoli na 8 godzinny sen i aktywność fizyczną 2-3x w tygodniu. Pacjent nie wyraził zgody na modyfikację leczenia z użyciem nowoczesnych leków (z uwagi na wysoka ich cenę) ale obiecał przyjmować regularnie leki dotychczas stosowane w zmodyfikowanej dawce. Nie był również zachwycony wskazówkami dotyczącymi zmiany sposobu odżywiania się ale zgodził się nad tym popracować. Zaplanowaliśmy kolejną konsultację za 4 tygodnie - niestety pacjent nie zgłosił się. Pojawił się u mnie po 5 miesiącach i pierwsze wypowiedziane jego zdanie to „ Przepraszam, teraz wierzę w to, co Pani do mnie mówiła”. Okazało się, że 1,5 miesiąca wcześniej przeszedł rozległy zawał, który doprowadził do znacznej dysfunkcji mięśnia serca. Pacjent przekazał mi, że kardiolog , który go ratował ,pytał czemu nie leczy cukrzycy?! Po tym incydencie pacjent diametralnie zmienił podejście do prowadzenia cukrzycy, czuje się dość dobrze ale wymaga długiej rehabilitacji. Stosuje nowoczesne leki, na które wydaje mniej niż wcześniej na papierosy. Zachęcił też do wizyty u mnie swojego młodszego brata i otyłego kolegi.

Dlaczego? 

Przypadek, który opisałam pokazuje, że w tej rodzinie cukrzyca występuje pokoleniowo. Dokładny wywiad pokazał, że oprócz ojca cukrzyca była u jego siostry i mamy. Pacjent przekonał swojego brata do wykonania badań, które potwierdziły u niego występowanie cukrzycy. Dzięki ich przeprowadzeniu ( przy praktycznie braku jakichkolwiek objawów klinicznych cukrzycy) już na wczesnym etapie możliwe było włączenie leczenia oraz mocno zmotywowało pacjenta do powrotu do uprawianego wcześniej sportu.

Z kolei otyły kolega, który był naocznym świadkiem incydentu sercowego przyjaciela samodzielnie, wykonał podstawowe badania diagnostyczne, ale w momencie kiedy zobaczył, że wyniki nie odbiegają znacznie od normy ( glukoza na czczo 105 mg/dl) to zaprzestał dalszego postępowania. I to był błąd-wyniki powinien zinterpretować lekarz, ponieważ wyniki były nieprawidłowe a pacjent wymagał dalszej diagnostyki. W przypadku tego pacjenta dodatkowe badania nie potwierdziły cukrzycy ale wskazały na występowanie insulinooporności oraz stanu przedcukrzycowego . Jest to o tyle ważne, że na obecnym etapie wiedzy wiemy , że stan przedcukrzycowy może zwiększać ryzyko rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego a właściwa interwencja medyczna może zmniejszyć to ryzyko. 

Bo lepiej jest zapobiegać?

Tak, zdecydowanie. Zawsze powtarzam, że lepiej jest zapobiegać niż leczyć. Jest to lepsze dla pacjentów jak i dla nas jako całego społeczeństwa. Dlatego z całą mocą zachęcam do zdrowego, świadomego odżywiania się, odpowiedniej aktywności fizycznej, unikania używek i …wykonywania regularnych badań profilaktycznych.

Według Zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego z 2021, 2 badanie w kierunku cukrzycy należy przeprowadzać raz na 3 lata u każdej osoby powyżej 45. Ponadto, niezależnie od wieku, badanie to należy wykonać co roku u osób z następujących grup ryzyka: 

  • z nadwagą lub otyłością 
  • z cukrzycą występującą w rodzinie
  • mało aktywnych fizycznie;
  • z grupy środowiskowej lub etnicznej częściej narażonej na cukrzycę;
  • u osób, u których w poprzednim badaniu stwierdzono stan przedcukrzycowy; 
  • u kobiet z zespołem policystycznych jajników;
  • u kobiet z przebytą cukrzycą ciążową;
  • u kobiet, które urodziły dziecko o masie ciała powyżej 4 kg;
  • z nadciśnieniem tętniczym;
  • z dyslipidemią ;
  • z chorobą układu sercowo-naczyniowego.

 

I na tym dziś skończymy, bo rower czeka. Dziękuję za rozmowę. 

 

➽ Kliknij i zapisz się na wizytę do Diabetolog lek. Elżbiety Sobol lub zapraszamy do kontaktu telefonicznego ☎️ 22 873 8008

Diabetolog i Specjalista Chorób Wewnętrznych • lek. Elżbieta Sobol - VeritaMed.jpg

_______________________________________

1. International Diabetes Federation, IDF  Diabetes Atlas, 9th edition

2. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych z cukrzycą 2021. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Diabetologia Praktyczna 2021, tom 7, nr 1

 

 

 

 

 

 

przeczytaj więcej...

LECZENIE NADWAGI I OTYŁOŚCI

W dyskusji na temat otyłości nieustannie spotykamy się ze stereotypowym myśleniem. Gdy myślimy o otyłości na myśl przychodzą dodatkowe kilogramy i uznajemy, że podobnie jak nikotynizm czy hipercholesterolemia to jedynie czynnik ryzyka choroby. To jedne z najczęstszych i pierwszych skojarzeń powiązanych z otyłością. Tymczasem otyłość jest złożoną, groźną chorobą przewlekłą, bez tendencji do samoistnego ustąpienia i z tendencją do nawrotów.  Wyniki badania zrealizowanego w grupie 1070 naszych obywateli w lutym 2021r. wykazały, że jedynie 13% z nas uważa otyłość za chorobę, a 80 proc. otyłych osób postrzega ją za defekt kosmetyczny.

Z otyłością zmaga się na świecie już ponad 880 mln osób, a ich liczba wciąż rośnie. W Polsce co czwarty Polak choruje na otyłość, a około 53% kobiet i 68% mężczyzn ma nadmierną masę ciała. Otyłość występuje w każdym wieku (coraz częściej stwierdzana jest u coraz młodszych chorych) i we wszystkich grupach społecznych.  

Artykuł powstał we współpracy VeritaMed z lekarzem Specjalistą Endokrynologiem Lidią Kania.

Doktor Lidia Kania jest certyfikowanym specjalistą profesjonalnego leczenia nadwagi i otyłości w ramach Ogólnopolskiego Programu Certyfikacji i Akredytacji prowadzonego przez Polskie Towarzystwo Badań nad Otyłością (PTBO). Centrum Medyczne VeritaMed oficjalna jednostką medyczną, w której dr Kania udziela takich świadczeń, co można znaleźć na stronie https://certyfikacjaptbo.pl/10900.html.

Do jej rozwoju otyłości przyczynia się szereg czynników, z których najbardziej znane i podkreślane są czynniki środowiskowe. Rozwój ten jest niezamierzoną konsekwencją postępu gospodarczego, społecznego i technologicznego, jaki dokonał się w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Powszechna dostępność do żywności o każdej porze dnia i nocy, a szczególnie żywności o wysokiej gęstości kalorycznej w postaci paczkowanej lub typu fast-food powoduje, że spożywamy nadmierne w stosunku do naszych potrzeb ilości kalorii (wg danych GUS przeciętna ilość cukru spożywanego rocznie przez jednego mieszkańca Polski wzrosła z 38,4kg w 2008 r. do 44,5kg w 2017 r.). Dodatkowo, technologie oszczędzające pracę znacznie zmniejszyły ilość aktywności fizycznej, która była częścią codziennego życia. Wreszcie, powszechna dostępność urządzeń elektronicznych w domach sprzyja siedzącemu trybowi życia, zwłaszcza wśród dzieci. I choć styl życia odgrywa niewątpliwie ważną rolę w rozwoju otyłości, złe nawyki żywieniowe i brak aktywności fizycznej to niejedyne przyczyny przyrostu masy ciała. Należy bowiem pamiętać o istnieniu wielu czynników, które predysponują do rozwoju nadmiernej masy ciała, a nie są wyborem chorego i od niego nie zależą. Są to czynniki genetyczne, epigenetyczne (będące wynikiem błędów rodziców, np. zwyczaje żywieniowe matki w okresie ciąży i karmienia), hormonalne (niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników, hipogonadyzn) czy psychologiczne (kompulsywne jedzenie, zespół  jedzenia nocnego). Przyrost masy ciała może być także wynikiem ubocznym stosowanych leków. Uwzględnienie wszystkich tych czynników jest niezwykle ważne, by prawidłowo zdiagnozować pierwotną przyczynę rozwoju nadwagi i otyłości u danego chorego.  

 

Dlaczego otyłość jest chorobą złożoną i groźną?

Złożoność otyłości jako choroby nie polega jedynie na jej wieloczynnikowej i nie do końca poznanej etiologii, ale wynik również z szeregu powikłań, do wystąpienia których może się ona przyczynić.

Tkanka tłuszczowa fizjologicznie uczestniczy w magazynowaniu energii, ale jest także organem endokrynnym, wydzielającym szereg substancji bioaktywnych, tak zwanych adipokin. Zaburzenia w wytwarzaniu tych czynników przyczyniają się do rozwoju zaburzeń metabolicznych, a także modulują odpowiedź immunologiczną. W konsekwencji otyłości towarzyszy przewlekły stan zapalny, na podłożu którego rozwijają się liczne powikłania. 

Otyłość zwiększa ryzyko wystąpienia ponad 200 różnych powikłań, w tym: isnulinooporności, cukrzycy (w otyłości ryzyko wzrasta 10-krotnie), hipercholesterolemii, nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, nadkomorowych zaburzeń rytmu serca, udaru, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby, chorób pęcherzyka żółciowego, bezdechu sennego, astmy, choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa i stawów (70% operacji wstawienia endoprotezy stawu kolanowego to skutki otyłości!) i związanego z nią kalectwa, zwiększone ryzyko zabiegów operacyjnych, zaburzeń hormonalnych, zaburzeń miesiączkowania, hirsutyzmu, chorób nowotworowych (rak jelita grubego, piersi, nerki, trzustki, wątroby), stresu psychologicznego, a także depresji. Choroby przyczynowo związane z nadwagą lub otyłością są powodem 25% przyjęć do oddziałów szpitalnych. W dobie pandemii jednoznacznie dowiedziono, że otyłość stanowi także czynnik ryzyka poważnego przebiegu zakażenia wirusem SARS-CoV2 zakończonego zgonem. 

 

Jak diagnozować?

Podstawowym wskaźnikiem oceny odżywienia, służącym jednocześnie do rozpoznawania otyłości, jest łatwo dostępny w praktyce klinicznej Body Mass Index (BMI). Wskaźnik BMI jest ilorazem masy ciała i wzrostu pacjenta podniesionego do kwadratu [kg/m2]. Umowną granicą, od której rozpoznaje się otyłość jest BMI 30kg/m2, co odpowiada 120% prawidłowej masy ciała. Na podstawie BMI Światowa Organizacja Zdrowia stopniuje otyłość odpowiednio na otyłość: I stopnia – BMI >30kg/m2, II stopnia – BMI >35kg/m2 oraz III stopnia, tzw otyłość olbrzymią – BMI >40kg/m2. BMI nie jest jednak dokładnym wskaźnikiem oceny składu ciała pacjenta i jego czułość w rozpoznawaniu otyłości pozostaje niska. Wśród innych wskaźników zastosowanie w praktyce znajduje także Waist/Hip Ratio, tzw. wskaźnik WHR: czyli stosunek obwodu talii do obwodu bioder. Na jego podstawie możemy rozróżnić otyłość brzuszną (trzewną, typu „jabłko:) oraz pośladkowo – udową (typu „gruszka”). Ma to znaczenie w ocenie ryzyka powikłań, gdyż zagrożenie chorobami różni się w każdym z typów otyłości.

Przy użyciu odpowiednich urządzeń możemy także określić skład masy ciała, czyli zawartość tłuszczowej i beztłuszczowej tkanki w naszym organizmie. Znajduje tu zastosowanie wiele różnych metod jak densytometria, bioimpedancja czy tomografia komputerowa. Z zastosowaniem wskazanych metod możemy także rozpoznać otyłość, jeśli zawartość tkanki tłuszczowej przekracza 25% u kobiety lub 30% u mężczyzny. 

Wg zaleceń Amerykańskiego Towarzystwa Endokrynologów Klinicznych (AACE) z 2016 r. już przy BMI 25kg/m2 możemy rozpoznać otyłość stopnia 0, jeśli stwierdzamy jednocześnie jedno powikłanie otyłości. Przy współistnieniu 2 lub więcej powikłań otyłości rozpoznajemy otyłość I stopnia. Amerykańskie zalecenia zwracają uwagę na małą czułość wskaźnika BMI w wykrywaniu nadmiaru tkanki tłuszczowej w organizmie (prawidłowe wartości wskaźnika BMI przy zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie >25% u kobiet lub >30% u mężczyzn).

 

Jakie badania należy wykonać?

Do badań, jakie powinien wykonać pacjent z otyłością, należa: glukoza na czczo oraz w teście obciążenia glukozą, optymalnie z oceną insuliny, TSH, lipidogram, ALT, AST,  morfologia, kreatynina, elektrolity, żelazo, ferrytyna, kwas moczowy, witamina D3. Pozostałe badania oceniające możliwe współistniejące powikłania zleca lekarz indywidualnie, na podstawie wywiadu z pacjentem oraz po przeprowadzeniu badania fizykalnego.

 

Jak leczymy otyłość?

Leczenie otyłości jest procesem długotrwałym i wymaga indywidualnego podejścia do chorego. Jego podstawą jest zawsze postępowanie niefarmakologiczne – zmiana nawyków żywieniowych (stopniowa, ale systematyczna!) oraz aktywność ruchowa dostosowana do aktualnej masy ciała i chorób współistniejących (która nie zawsze musi oznaczać treningi). Redukcję masy ciała w otyłości I i II stopnia wspiera leczenie farmakologiczne dobrane odpowiednio do chorego, uwzględniające pierwotną przyczynę otyłości. W Unii Europejskiej zarejestrowano dotychczas 3 grupy leków służące do leczenia otyłości. W otyłości II stopnia powikłanej nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2 lub chorobą zwyrodnieniową stawów u chorych przed 60-tym rokiem życia, wskazane jest rozważenie operacji bariatrycznych, jeśli redukcja masy ciała może wpłynąć na poprawę przebiegu tych powikłań. Otyłość III stopnia, oprócz wdrożenia niefarmakologicznych i farmakologicznych metod leczenia, stanowi wskazanie do leczenia chirurgicznego przy pomocy operacji bariatrycznych. Na każdym etapie leczenia pamiętać należy, że zarówno leczenie farmakologiczne jak i leczenie operacyjne są jedynie elementem terapii, która powinna opierać się na trwałych zmianach stylu życia. Obowiązkowa jest także farmakoterapia współistniejących chorób, najczęściej będących powikłaniami otyłości – insulinooporności, cukrzycy, nadciśnienia, czy dyslipidemii.

 

Jak szybko redukować masę ciała?

Utrata masy ciała powinna być powolna, ale systematyczna. Optymalna redukcja masy ciała w trakcie wdrożonego leczenia powinna wynosić ok. 0,5 kg na tydzień. Utrzymanie stopniowej redukcji masy ciała znacznie zmniejsza ryzyko efektu jo-jo.

 

Otyłość jest chorobą, więc leczmy ją!

➽ Kliknij i zapisz się na wizytę do lekarza Endokrynologa Lidii Kania lub zapraszamy do kontaktu telefonicznego ☎️ 22 873 8008

 

przeczytaj więcej...

RigiScan® Plus diagnostyka zaburzeń erekcji

RigiScan® Plus w VeritaMed - diagnostyka zaburzeń erekcji 

 

EREKCJA – BAROMETR TWOJEGO ZDROWIA

Zaburzenia wzwodu to najwcześniejszy sygnał wielu poważnych chorób, w szczególności układu krążenia. Twój członek jest bardzo czułym barometrem stanu Twojego zdrowia. Delikatne naczynia krwionośne oraz złożony mechanizm psychosomatyczny prowadzący do wzwodu dużo wcześniej sygnalizują problemy w Twoim ciele. 

Szacuje się, że 3 miliony Polaków ma problemy ze wzwodem. Są to mężczyźni w każdym wieku – impotencja dotyka coraz młodszych. To już nie przypadłość „starszych panów”. Tylko 15% z tej grupy szuka pomocy u specjalisty. Przyczyną zaburzeń jest stres, niezdrowy styl życia (a w szczególności używki), i oczywiście choroby cywilizacyjne. Tendencja światowa jest wzrostowa, na wszystkich szerokościach geograficznych.  

Bądź tym, który podejmie kroki.  

 

IMPOTENCJA – ZADZIAŁAJ!

Jeżeli zauważyłeś, że masz regularne problemy ze wzwodem lub jego utrzymaniem (nawracające, w czasie powyżej 3 miesięcy) to zalecamy wizytę u urologa. Specjalista z VeritaMed określi przyczynę zaburzeń. Impotencja może mieć podłoże organiczne (naczyniowe, hormonalne, neurogenne, pourazowe) lub psychogenne.  

Oferujemy pakiet kompleksowych badań laboratoryjnych, USG Doppler prącia oraz RigiScan® Plus - złoty standard w diagnostyce urologicznej. To pierwsze urządzenie tego typu w placówce medycznej w Polsce. Uznane przez najszersze grono klinicystów za optymalne postępowanie w wykrywaniu zaburzeń działania prącia.  

 

REAGUJ NA PIERWSZE SYMPTOMY 

Mężczyźni z reguły koncentrują się na swojej męskości ze względów seksualnych. Problem jednak leży głębiej i jest poważniejszy. Zaburzenie erekcji samo w sobie nie jest groźne. Prawidłowo i wcześnie zdiagnozowane przyczyny impotencji mogą zapobiec zawałowi serca, udarowi i innym poważnym problemom zdrowotnym. 

Problemy ze wzwodem to pierwszy sygnał ostrzegawczy.

Anatomia penisa - prącie w spoczynku i prącie w erekcji - VeritaMed Warszawa.jpg

I tak na przykład zaburzenia erekcji wyprzedzają o 2-4 lata objawy choroby wieńcowej, czyli niedokrwienia serca. Tętnice prącia są bardzo delikatne, mają 1-2 mm średnicy. Dużo wcześniej ulegają zwężeniu niż tętnice wieńcowe (średnica 3-4 mm) czy szyjne (średnica 5-7 mm). 

Miażdżyca jest podstępną dolegliwością, rozwijającą się latami. Jednym z pierwszych organów, którego praca może zostać zaburzona, to właśnie prącie. W jego naczyniach zaczynają odkładać się blaszki miażdżycowe.

Szacuje się, że 2 na 3 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym może mieć problemy ze wzwodem. 

 

ZDROWE NOCNE WZWODY  

Większość ekspertów uważa, że nocne erekcje są sposobem na utrzymanie prawidłowego krążenia w tkankach wewnątrz prącia. Pozwala to utrzymać funkcje erekcyjne prącia w lepszej formie, a z perspektywy całego życia dłużej cieszyć się aktywnością seksualną.  

Oceny nocnych wzwodów prącia podejmuje się w celu zróżnicowania czy zaburzenia erekcji  pochodzenia organicznego (powodowane przez chorobę, np. nadciśnienie, cukrzycę, uraz rdzenia kręgowego)czy pochodzenia psychicznego (powodowane przez stres, zaburzenie emocji). 

Test RigiScan® Plus jest bardzo pomocny w rozróżnianiu organicznych i psychogennych zaburzeń erekcji. Zwykle nocne wzwody zdarzają się 3-6-krotnie w czasie każdej nocy, zwykle w czasie fazy snu REM, a łączny czas ich trwania wynosi ok. 100 minut. W zaburzeniach erekcji mających podłoże psychiczne występują prawidłowe nocne erekcje członka, podczas gdy w zaburzeniach o podłożu organicznym nocne wzwody są rzadsze lub nie występują wcale. 

 

BEZBÓLOWO I NIEINWAZYJNIE

RigiScan® Plus to urządzenie, które rejestruje przepływ krwi w prąciu. Zakładany jest na 2 noce. Testuje sztywność i twardość członka, odnotowuje samoistne wzwody. Obwód rejestrowany jest przez urządzenie co 30 sekund, a sztywność i twardość co 3 minuty. 

RigiScan diagnostyka zaburzeń erekcji - VeritaMed Warszawa.jpg

Jest to urządzenie bezpieczne, nieinwazyjne, dające bardzo dokładny obraz kliniczny. Od kilkunastu lat większość klinicznych badań światowych opartych jest na jego precyzyjnych wynikach. 

 

UKIERUNKOWANE DZIAŁANIE 

Możliwość współżycia jest jednym z ważniejszych elementów ogólnego zdrowia fizycznego i psychicznego. Zaburzenia erekcji są częstymi dolegliwościami dotyczącymi sfery seksualnej mężczyzn. 

Wyniki testu RigiScan® połączone z USG Dopplerem prącia oraz badaniami laboratoryjnymi, mogą dostarczyć ważnych informacji, które pomogą lekarzom urologom określić, jak najlepiej rozpocząć leczenie zaburzeń erekcji. 

Jeśli wskazane jest postępowanie medyczne, dane z testów RigiScan® pomagają lekarzowi zdecydować, czy pigułki, zastrzyki lub urządzenia medyczne są najbardziej odpowiednimi opcjami leczenia. Ta wiedza może prowadzić do skutecznego leczenia wstępnego i lepszych wyników leczenia pacjenta cierpiącego na zaburzenia erekcji.  

W VeritaMed zespół urologiczny współpracuje ze specjalistami endokrynologami, andrologami i seksuologiami. Kieruje także do specjalistycznych badań układu sercowo-naczyniowego.

 

ILE KOSZTUJE BADANIE RIGISCAN® W VERITAMED?

Zanim zdecydujesz się na diagnostykę RigiScan®, musisz odbyć konsultację kwalifikacyjną ze specjalistą urologiem w VeritaMed (koszt konsultacji urologicznej 200 zł). Jeżeli zostałeś zakwalifikowany do dalszej diagnostyki zaburzeń erekcji możesz wykupić pakiet „Diagnostyka RigiScan®”.

Pakiet „Diagnostyka RigiScan®” kosztuje 2’800 zł i zawiera:

  • Konsultacja urologiczna z instrukcją użytkowania monitora RigiScan® (20 min) 
  • Wynajęcie na 2 noce (2 doby) monitora RigiScan® z akcesoriami jednorazowymi
  • Konsultacja urologiczna z USG Doppler prącia (z iniekcją substancji wazoaktywnej) oraz podsumowaniem wyników RigiScan® (40 min) 

+

⚠️ W celu pełnej diagnostyki zaburzeń erekcji powinny zostać wykonane następujące badania laboratoryjne (akceptowane są badania nie starsze niż 3 miesiące): 

  • Testosteron
  • Prolaktyna
  • SHBG
  • LH
  • FSH
  • PSA całkowity
  • TSH
  • Lipidogram (CHOL, HDL, LDL, TG)
  • Glukoza we krwi
  • Żelazo (Fe)
  • Morfologia
  • Witamina D3 metabolit 25(OH)

Koszt badań laboratoryjnych do diagnostyki RigiScan w VeritaMed to 412 zł  w pakiecie „Badania laboratoryjne do diagnostyki zaburzeń erekcji” cena wynosi 300 zł.

 

Przejdź do konkretnych działań! Porozmawiaj z lekarzem o swoich problemach z erekcją.

➽ Kliknij i zapisz się na konsultację do Urologa lub zapraszamy do kontaktu telefonicznego ☎️ 228738008 

Centrum Medycznym VeritaMed diagnostykę zaburzeń erekcji RigiScan® Plus prowadzą: 

Urolog lek. Anna Bonder-Nowicka.jpg ➽ Urolog lek. Anna Bonder-Nowicka  

Urolog dr n. med. Emilia Pawłowska-Krajka.jpg ➽ Urolog dr n. med. Emilia Pawłowska-Krajka  

Urolog lek. Marcin Łykowski.jpg ➽ Urolog lek. Marcin Łykowski 

 

Kwestionariusz IIEF-5 (International Index Of Erectile Function - 5) został zaprojektowany tak, aby był pomocny Panu i Pana lekarzowi do oceny Pana erekcji, rozpoznania jej ewentualnych zaburzeń i wskazania odpowiednich metod ich leczenia.

UWAGA: Informacje te, w tym pytania, struktura i kompletność ankiety na próbie, są oparte na formularzach i systemach punktacji opracowanych przez niezależne organizacje mające znaczenie dla diagnostyki funkcji seksualnych (kwestionariusz IIEF). Ten materiał nie zastępuje konsultacji ani badania lekarskiego. VeritaMed zrzeka się jakiejkolwiek odpowiedzialności za decyzje podejmowane przez pacjenta na podstawie tych informacji bez konsultacji lekarskiej. 

przeczytaj więcej...

"Wazektomia bywa błędnie nazywana kastracją - to nieprawda" - mówi urolog dr Emilia Pawłowska-Krajka

„Obawy wynikają z niewiedzy. Wazektomia bywa błędnie nazywana kastracją – to nieprawda” – mówi dr Emilia Pawłowska-Krajka

najnowszy wywiad z naszym Urologiem dr n. med. Emilią Pawłowską-Krajką

źródło : https://www.hellozdrowie.pl/wazektomia-bywa-blednie-nazywana-kastracja-mowi-dr-emilia-pawlowska-krajka/ 

– Wazektomia nie ma najmniejszego nawet związku z poziomem testosteronu, czyli, mówiąc wprost, z byciem mężczyzną, wyglądaniem jak mężczyzna i odbywaniem stosunków z pełnym wzwodem – zauważa dr Emilia Pawłowska-Krajka z Kliniki Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Centrum Medycznego VeritaMed. W rozmowie z Hello Zdrowie urolożka rozprawia się z największymi mitami dotyczącymi tej – coraz popularniejszej w Polsce – metody męskiej antykoncepcji. 

Ewa Podsiadły-Natorska: Polscy mężczyźni przekonali się – albo przekonują – do wazektomii?

Dr n. med. Emilia Pawłowska-Krajka: Zabieg wazektomii w naszym Centrum wykonujemy prawie od 3 lat. Pomysł na początku wydawał się ryzykowny, bo przez długi czas wazektomię w Polsce wykonywał jeden ośrodek, który całkowicie pokrywał zapotrzebowanie na ten zabieg. Postanowiliśmy jednak spróbować, mając nadzieję, że czasy zmieniły się na tyle, że pacjenci odpowiedzą na naszą ofertę. Okazało się to strzałem w dziesiątkę! Bardzo dużo pacjentów szuka miejsc, gdzie można zrobić wazektomię. Takich ośrodków w Polsce stale przybywa, choć powstają one głównie w dużych miastach. Ostatnio natrafiłam na artykuł z 2015 roku, w którym pisano, że obserwuje się wzrost zainteresowania wazektomią. W ciągu ostatnich 5–6 lat to zainteresowanie jeszcze bardziej wzrosło.

Gdy 8–10 lat temu zawodowo interesowałam się tym tematem, publikacji o wazektomii było niewiele. To się faktycznie zauważalnie zmieniło.  O co najczęściej pytają mężczyźni, którzy umawiają się na zabieg?

Ci, którzy umawiają się na wazektomię, są już zdecydowani i obczytani. Na naszej stronie internetowej znajduje się szeroka informacja na temat zabiegu i pacjenci są z nią zapoznani. Poza tym sporo dostępnej wiedzy jest w internecie. Mężczyźni, którzy do mnie przychodzą, mają pytania szczegółowe, techniczne, dotyczące samego zabiegu.

Z jakimi błędnymi przekonaniami na temat wazektomii się pani spotkała?

Przede wszystkim trzeba podkreślić – i to jest chyba najczęściej powtarzany mit – że wazektomia w żaden sposób nie wpływa na życie seksualne: ani na zdolność osiągania erekcji, ani na przebieg stosunku. Pod tym względem po zabiegu nic się nie zmienia. Czasami wazektomia bywa błędnie nazywana kastracją, co kojarzy się z tym, że mężczyzna traci możliwość odbycia satysfakcjonującego stosunku. To nieprawa. Wazektomia wpływa jedynie na płodność. Nie ma natomiast żadnego wpływu na zewnętrzne, tzw. drugorzędowe cechy płciowe takie jak tembr głosu czy owłosienie. A to dlatego, że wazektomia nie ma najmniejszego nawet związku z poziomem testosteronu, czyli, mówiąc wprost, z byciem mężczyzną, wyglądaniem jak mężczyzna i odbywaniem stosunków z pełnym wzwodem. Obawy wynikają z niewiedzy. Dlatego tak ważne jest zapoznanie się z techniką i celem zabiegu, żeby zrozumieć, na czym wazektomia polega i w jaki sposób wpływa na płodność.

Czy możemy w kilku zdaniach wyjaśnić, na czym polega wazektomia?

Podczas wazektomii dochodzi do przecięcia nasieniowodu, który przeprowadza plemniki z jąder do pęcherzyków nasiennych. W jądrach plemniki są produkowane, a po zabiegu wazektomii nie przedostają się do nasienia. Skoro więc w nasieniu nie ma pleników, to nie dochodzi do zapłodnienia. Wazektomia to mechaniczny sposób zabezpieczenia przed ciążą. Nie ma tutaj żadnej ingerencji hormonalnej, tylko przecięcie drogi przepływu. Bardzo ważne jest to, że po wazektomii objętość nasienia zmniejsza się tylko o 2–5 proc., czyli nieznacznie. Niektórzy mężczyźni boją się – i to też kolejny mit – że nie będą mieli wytrysku, co nie jest prawdą.

Czasami wazektomia bywa błędnie nazywana kastracją, co kojarzy się z tym, że mężczyzna traci możliwość odbycia satysfakcjonującego stosunku. To nieprawa. Wazektomia wpływa jedynie na płodność. Nie ma natomiast żadnego wpływu na zewnętrzne, tzw. drugorzędowe, cechy płciowe, takie jak tembr głosu czy owłosienie 

Wazektomia to zabieg odwracalny?

Zabieg jest odwracalny, ale rewazektomia jest trudna, bardzo precyzyjna, wykonywana pod mikroskopem, przez co jej skuteczność jest bardzo różna – od 30 do 85 proc. Skuteczność rewazektomii zależy od kilku czynników, przede wszystkim od warunków anatomicznych zastanych u pacjenta po zabiegu oraz od sprawności mikrochirurga. W Polsce ośrodków, w których wykonuje się rewazektomię, jest niewiele. Przez to zabieg jest też drogi.

Ile kosztuje?

Między 15 a 25 tys. zł.

A za samą wazektomię ile trzeba zapłacić?

1800–3500 zł. Należy też mieć świadomość, że po odtworzeniu ciągłości nasieniowodu – nawet jeśli zabieg rewazektomii się powiedzie – nie może być już takiej samej produkcji plemników co wcześniej. Na skutek braku drogi odpływu w jądrach może dojść do zwłóknienia śródmiąższowego i upośledzenia płodności. Trzeba więc liczyć się z tym, że po rewazektomii płodność spadnie. Dlatego każdemu pacjentowi na wstępie mówię, że wprawdzie zabieg jest odwracalny, ale decyzję należy podejmować z myślą, że będzie to zabieg ostateczny.

Statystycznie jacy mężczyźni najczęściej decydują się u pani na wazektomię? Tacy, którzy mają już dzieci albo są zdecydowani, że nie chcą ich mieć?

Tak, ja robię statystyki i wiem z nich, że najczęściej jest to mężczyzna w związku, który ma już satysfakcjonującą liczbę potomstwa i nie planuje więcej. Natomiast, choć życzę wszystkim szczęścia, to zwracam uwagę, aby mężczyzna rozważył jeszcze jedną rzecz – jeżeli jego obecny związek się rozpadnie i on wejdzie w inny związek z kobietą, która będzie chciała mieć z nim dzieci. Teoretycznie może się zdarzyć, że mężczyzna znajdzie się w takiej sytuacji. Zawsze sugeruję, żeby pacjent przed podjęciem decyzji wziął to pod uwagę.

Wazektomia daje 100-procentowe zabezpieczenie przed ciążą?

To jest niemalże 100-procentowa skuteczność – dokładnie 99,9, bo 100 proc. nie daje żadna forma antykoncepcji. Statystyki pokazują, że po zabiegu wazektomii może niekiedy dojść do rekanalizacji nasieniowodu. Zdarza się to bardzo rzadko, bywa jednak, że drożność nasieniowodu się odtwarza. Najczęściej jest to skutek niepowodzenia w technice operacji, czyli niewłaściwie przeprowadzonego zabiegu. Mimo wszystko skuteczność wazektomii jest najwyższa ze wszystkich metod zapobiegania ciąży.

Porozmawiajmy o skutkach ubocznych. Przypominam sobie historię, która – jak donosiły media – przydarzyła się znanemu pisarzowi Stephenowi Kingowi. Pewnego dnia, gdy jego żona weszła do gabinetu, zastała go całego we krwi. On był tuż po zabiegu wazektomii. Czy takie sytuacje zdarzają się często?

Często nie, pamiętajmy jednak, że wazektomia to zabieg, a każdy zabieg może wiązać się z krwawieniem oraz z infekcją. To są dwa najczęstsze możliwe powikłania po wazektomii. Krwawienie może wystąpić zarówno podczas zabiegu, jak i kilka dni po, gdy np. otworzy się jakieś naczynko. Wtedy krew wylewa się w mosznie i daje spektakularny efekt krwiaka. Takie rzeczy zdarzają się rzadko, ale się zdarzają. Krwiaki mogą być mniejsze lub większe. Możliwa jest też infekcja rany, infekcja w obrębie operowanego miejsca w powrózku nasiennym, czyli tkanek miękkich, infekcja najądrza i jądra. W VeritaMed zdarzyło się kilka przypadków wczesnych powikłań po zabiegu, ale wszystkie wyleczyły się w 100 proc. bez żadnych konsekwencji u pacjentów. Dlatego podkreślam, że powikłania po wazektomii są tak rzadkie, że nie powinny nikogo powstrzymywać przed podjęciem decyzji.

A jakie są przeciwwskazania z punktu widzenia medycznego?

Wazektomię przeprowadzamy w znieczuleniu miejscowym roztworem lignokainy, jeśli więc pacjent jest uczulony na środki znieczulające miejscowo, to wazektomia w klasycznej formie jest przeciwwskazaniem, chyba że zabieg zostanie przeprowadzony w znieczuleniu ogólnym. Druga rzecz to zaburzenia krzepnięcia, które powodują, że ryzyko krwawych wylewów do moszny staje się wysokie. Są też pacjenci, którzy przyjmują leki rozrzedzające krew. W ich przypadku przed zabiegiem zalecana jest korekta stosowanej terapii, to znaczy odstawienie albo zmiana leku na inny.

Jak długo trwa zabieg wazektomii?

Ok. 20 minut, natomiast z całym przygotowaniem zajmuje to 40 minut.

Pacjent może umówić się na wazektomęi bez wcześniejszego spotkania z lekarzem. Otrzymuje drogą mailowo całą dokumentację, razem ze zgodą na zabieg, którą musi podpisać 

Załóżmy, że ktoś jest już zdecydowany na poddanie się wazektomii. Od czego ma zacząć? Powinien umówić się na pierwszą wizytę?

Pacjent może umówić się na zabieg wazektomii bez wcześniejszego spotkania z lekarzem.

Naprawdę?

Tak. Może zadzwonić do rejestracji i uzgodnić dogodny termin. Pacjent otrzymuje drogą mailowo całą dokumentację, razem ze zgodą na zabieg, którą musi podpisać. Dostaje to wcześniej, żeby mógł zapoznać się ze wszystkimi informacjami. Musi znaleźć czas na analizę kilkustronicowej dokumentacji, w której napisane jest o przebiegu zabiegu, ewentualnych komplikacjach, postępowaniu po. Dokumentacja zawiera też ankietę o alergiach oraz przyjmowanych lekach. Jeśli pacjent ma np. uczulenie na lek znieczulający, to do zabiegu w jego przypadku nie dojdzie. Ja oczywiście widzę pacjenta bezpośrednio przed zabiegiem, zadaję mu jeszcze kilka pytań, badam go i ostatecznie kwalifikuję.

Zdarzyło się pani, że pacjent „zakwalifikował się” sam, a pani uznała, że z jakichś przyczyn nie powinien mieć wykonanej wazektomii?

Nie, bo pacjenci starannie czytają przesłaną im dokumentację. I jeśli nie odpowiedzą dyskwalifikująco na pytania z ankiety, to ja nie mam podstaw do dyskwalifikacji. Pacjenta może natomiast zdyskwalifikować strach przed zabiegiem, ewentualnie wada anatomiczna, to są jednak sytuacje ekstremalnie rzadkie.

Jak należy postępować po zabiegu?

Rana po wazektomii ma kilka milimetrów i nie wymaga większej uwagi niż drobne skaleczenie. Natomiast ważne jest to, że przez 7–10 dni po zabiegu nie można uprawiać sportu, który angażuje dolną połowę ciała; nie można biegać ani jeździć na rowerze, nawet szybko spacerować. Jakiekolwiek wysiłek fizyczny, również umiarkowany, jest odradzany. Chodzi o to, żeby nie sprowokować obrzęku moszny i krwawienia. Nie można uprawiać seksu w klasycznej formie, nie można dźwigać, nie można też kąpać się w wannie, aby niepotrzebnie nie moczyć rany. Zalecany jest prysznic.

Pomówmy jeszcze o tym, jak do wazektomii przekonać partnera. Spotkałam się niejednokrotnie z następującą sytuacją: kobieta nie chce albo nie może stosować antykoncepcji hormonalnej. Chciałaby, żeby partner poddał się wazektomii, zwłaszcza jeśli nie planują (więcej) dzieci, ale on nie chce. Ze strony mężczyzn wciąż jest opór względem tej formy antykoncepcji. Co warto powiedzieć partnerowi? Jak go zachęcić?

Wazektomia wiąże się z ingerencją zabiegową na organizmie i rozumiem, że ktoś może tego nie chcieć, natomiast moim zdaniem najważniejsze jest to, żeby się o tym zabiegu jak najwięcej się dowiedzieć. Jeżeli opór wynika z obaw, które są nieuzasadnione, to na strach i wątpliwości odpowiedzmy wiedzą! Decyzję powinno się podjąć, mając pełen obraz sytuacji i pełną wiedzę na temat zabiegu. Pacjent – albo para – zawsze może przyjść na wizytę i o wszystkim ze mną porozmawiać, zadać nurtujące pytania.

Faktycznie tak robią? Kobieta i mężczyzna przychodzą do pani razem?

Owszem, zdarza się, a na sam zabieg to już bardzo często. W okresie pandemii nie jest wskazane, żeby osoba towarzysząca czekała w poczekalni, więc zwykle czeka w samochodzie. Poza tym, gdy mężczyzna na zabieg przyjeżdża samochodem, a zwłaszcza jeśli ma do pokonania większą odległość, to lepiej, żeby ktoś z nim przyjechał i mógł go zmienić za kierownicą. Najczęściej są to partnerki albo żony.

Wazektomia musi być wspólną decyzją pary?

W stałym związku zdecydowanie tak.

___________________________________________________

Dr n. med. Emilia Pawłowska-Krajka – chirurg urolog. W 2002 r. ukończyła z wyróżnieniem Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Gdańsku. W 2013 r. otrzymała stopień doktora nauk medycznych. W 2010 r. zdała egzamin specjalizacyjny Polskiego i Europejskiego Towarzystwa Urologicznego, uzyskując tytuł specjalisty urologa – Fellow of the European Board of Urology (FEBU). Posiada Certyfikat Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego w zakresie USG urologicznego. Obecnie pracuje w Klinice Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus przy ul. Lindleya 4) na stanowisku zastępcy kierownika kliniki oraz w Centrum Medycznym VeritaMed. Co roku honorowana przez pacjentów w Ogólnopolskim Plebiscycie Medycznym Laur Pacjenta, w którym wybierani są najbardziej rzetelni i szanowani lekarze.

___________________________________________________

 

W VeritaMed zabieg wazektomii WBS (Wazektomia Bez Skalpela) kosztuje 1950 zł 

Wazektomia WBS w VeritaMed cena 1950 zł.jpg

Dowiedz sie więcej ➽ Wazektomia Bez Skalpela • męska antykoncepcja  

Wazektomia Wez Skalpela VeritaMed.jpg

przeczytaj więcej...

Siedziba Centrum Medycznego VeritaMed

VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa

Siedziba Centrum Medycznego VeritaMed

VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa

Wejście oraz recepcja

VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa

Gabinet ginekologiczny

VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa

Gabinet okulistyczny

VeritaMed Centrum Medyczne Warszawa

Ambulatorium

Copyrights ©2021: VeritaMed - centrum medyczne: opieka, której oczekujesz
wykonanie i administracja - Aikelo.com